Kateqoriya: Hekayələr

 

Şahzadə Dipendranın məhəbbəti

Xəritədə Nepal Çindən aşağıda, Hindistandan yuxarıdadır. Oranın öyrənilməyə layiq flora-faunası fonunda məhəbbət fa­­­natikcəsinə olurmuş. Hamı televiziyadan xəbər tutdu: Nepal şahzadəsi Dipendra eşq yolunda qətllər yapıb, &ou

Monqol

Sadıq Mustafayev il on iki ay anasının ölümünü gözləyir, di gəl, o, pasport üzrə, ya elə-belə üzdən qocalıb-həpriyibsə də, hələ bir yeri ağrımırdı. Ay camaat, görün kaftarda xəstə­lik olmaz?! Yox, anca

Gənc Qraf Kenterberiyski

Drezden Rəsm qalereyasının Bakıdakı daimi ekspozisiyası estetik effektlə yanaşı, cinayətlərə də səbəb olurdu. İncəsənət muzeyində qətllər ard-arda düzülüb. Qətllərin bu ekspozisiya ilə bağlılığı şübhəsizdi. Çünki başqa

Ucaboy liliput

Xanbala alçaqca evinə "imarət" deyir. İki mərtəbənin ikisində də başı tavana dəyər. Bir dəfə hətta qəfildən ayağa duran arvadağanın başına yuxarıdan mismar batıbmış. Deyir, «imarət» onlara Rusyət yadigarıdır, ona bağ-bağatlı Ulyano

Muğan tərəflər

“Kirildən latına” layihəsiMuğan tərəflərin zəmiləri yamyaşıl vaxtlarında sarımtıla çalır, sapsarı vaxtlarında – yaşılımtıla. Yaşılına qoyun-quzu daraşır, sarısına – quşlar. Yayda istidən peçə dönər, iç

Heyvanlar üçün karvansara

Hekayəni yuxumdakı toğludan başlamalı idim; başlayıram da.“Toğlu” söylənəndə, əlimizi əlimizə sürtür, vəhşilər kimi dişlərimizi qıcayırıq: bəh, yeməli bir şey... Kosmosdan baxsaq, Yer kürəsini zərif bir toğlu qatının &

Atam və heykəllər

  (“Kirildən latına” layihəsi) Bakıya səfərlərimiz ancaq tətildən-tətilə olurdu. Vağzaldan tutmuş, qarşımıza çıxan mağazaların hamısına dəyər, ancaq hələ bir şey götürməzdik. Atam tələskənlik etməz, pulu “indid

Lazım gələndə əsgər olanlar

(“Kirildən latına” layihəsi) Ev tikirlər. Axşamçağılar mənim evə dönməyim onların işinin axırına düşür. Pivə köşkü - arı pətəyi: çiyinləşir, “yoptuvaymat”laşırlar. Xoşuma gəlir bu. Nə qəd

Nəbinin hekayəti

Yox, Nəbinin qəlbi daşa dönüb. Teleqramın da nə cür nəhsini uçurdursan, kimi "ölüb" yazırsan, xeyri yoxdur. Öldür - oğul kimi gəlmərəm deyir. Hətta "eviniz yanıb" yazdılar, yenə gəlmədi. Onda camaat dik gəzən

Mələk

  Etibar Axundovun bədənində canilərdən yadigar çapıqlar qalmışdı; atəş açılanda silah fotoaparat kimi şaqqıldayır, ona göndərilən ölümlərin güllə yarası şəklində surəti alınırdı. İndi fincan dərinlikdə, nəlbəki

Heç kəsi öldürmək istəməyən

Bilmirdi, bu qorxaqlıqdır, ya igidlik: dünənki zəngdən sonra evdə bir kəsər axtarırdı ki, işə gedəndə özüylə götürsün. Ümidi gəldiyi iki mətbəx bıçağından birini seçməliydi. O üz - bu üzlərin

Beş şəkil

  Bu qəzet inişil açılıbsa da, onun kompüterində cəmi beş şəkil ehtiyatı var. Əlhəmdülillah, çatır. Ehtiyac ödənir. Redaktor şadlığına şitlik edənlərdən deyil - "keçmişdə belə şey nə gəzirdi", deyir. O, ke&cce

Əlverişli intihar hündürlükləri

Gecəni diri açır. Gün çıxanacan da dörd divar arasında dəli kimi gəzəcək. - Ay ata, şəhərdə də xoruz saxlayırlar ki! - bir səhər Solmaz İsrafilə sanki şad xəbər verdi. Elə bil ondan muştuluq istəyirdi. - Ay bərəkallah! Bə ind

Bacımın rəng duyğusu

Bacım hər iki-üç gündən bir mənə baş çəkir ki, sоnra оndan inciməyim. - Bə Qaçaq Nəbi gəlib çıхmadı? – özü də həyətə qədəm basar-basmaz sоruşacaq. Qaçaq Nəbi – yəni qardaşımız Səfər.

Müharibələr və ana

Yazıçı Qədir Mustafa müharibə görməyib: gah yaşı çatmayıb, getsin, gah da yaşı ötüb. Dünyanın ən yaxın müharibəsi qapısı ağzından 200 km uzaqda baş verib. Neylədiyindi, qızıl-qırmızı hamıya “müha