Kateqoriya: Hekayələr

 

ÜÇ DA­­YI­­QI­­ZI

  İ s­tə­­mə­­yi­­nə da­­yı­­sı onu is­­tə­­yir. An­­caq həm də ona ümid­­lə­­ri baş­­qa­­dır. Ba­­cı­­sı­­n

Fİ­­KİR­­CİL

  İ n­di uşaq­­la­­rı­­nın öz uşaq­­la­­rı var. İm­­ran­­la Rə­­biy­­yə qız kö­­çü­­rə-kö­­çü­

BA­­ŞI­­NIN ÜS­­TÜN­­DƏ BUY­­NUZ Kİ­­Mİ AY

  N ə­­sir mü­­əl­­lim necə qo­­ca­­lmışdısa, ada­­ma elə gə­­lir­­di ki, əl atıb də­­ri­­si­­ni pa­­lıd qa­­bı­­ğı ki&s

BÖ­­YÜK BA­­CI

  Y ə­­qin da­­ha heç kəs Gü­­la­­rə­­nin adı­­nı tut­­maz: otuz yaş qız üçün az de­­yil, aza­­cıq de­­yil. Onun ya­­şıd

MA­­Rİ­­YA XA­­LA

  M ət­­bə­­xin pən­­cə­­rə­­lə­­ri ye­­nə tut­­qun­du - de­­mək, han­­sı bay­­ra­­ma­­sa az qa­­lır. On­­la­

KÜ­­LƏK AĞ­­ZIN­­DA YAR­­PAQ

  K ü­­rü ke­­çib, in­­di da­­ha heç kə­­sin vu­­rul­­ma­­ya­­ca­­ğı yaş­­da, kim­­lə­­rin­­sə mə­

QO­­CA­­LI­­ĞI GÖ­­RƏN

  Ə mir dün­­ya­­nın hər üzü­­nü gö­­rüb. Bir­­cə qo­­ca­­lıq qa­­lır­­dı, onu da gör­­dü. Hər­­dən gü&s

YAD­­LAR

  İ n­di tək­­cə ciz­­gi­­lə­­ri qa­­lır­­sa da, ol­ma­ğına Fat­­ma­­da da gö­­zəl­­lik olub. Hər­­çənd ar­­tıq bu g&

PRO­­FES­­SOR FELD­MAN

  K a­­fed­­ra­­nın şe­­fi qır­­mı­­zı adam çıx­­dı. Tə­­zə ay gi­­rər-gir­­məz pro­­fes­­sor Feld­ma­­nı ka­­bi&s

BEŞ ŞƏ­KİL

  B u qə­­zet ini­­şil açı­­lıb­­sa da, onun kom­­pü­­te­­rin­­də cə­­mi beş şə­­kil eh­­ti­­ya­­tı var. Əl­­həm&

SAL­­YAN "DUS­­TA­Ğ"I

  Ə f­sa­­nə­­də de­­yi­­lir ki, sər­­həd­­lə­­rin ha­­mı­­sı təp­­tə­­zə məf­­til­­lər­­dən­­di. Gün­&s

ÖL­­MƏ­­YƏ HA­­ZIR DU­­RUB

  G ən­­da­­laş­­la­­rın acı qo­­xu­­su bəd xə­­bər vəd edir. Bu­­daq­­lar­­da qur­­cu­­xan çə­­yirt­kə­­lə­&s

Nİ­­GA­­RAN­­LIQ

  X əs­­tə­­si­­ni atıb ge­­də­­nə nə ad qo­yar­lar? Ca­­nı­­nı gö­­tü­­rüb qa­­çar­­san, ca­­va­­bın u

İMAM HÜ­­SEYN VƏ QAR­­DA­­ŞIM

  Q ar­­da­­şım­­la imam Hü­­sey­­nin şə­­hid­­lik­­lə­­ri bir gü­­nə düş­­dü. Qo­ra­bi­­şi­­rən qay­

QA­­RA­­ÇU­­XA

Baba Və­zi­roğ­luna   Y a­­man za­­yı çı­­xıb - son ma­­cal Məm­­mə­­də­­li­­nin za­­ra­­fat­­la­­rı həm yer­­siz,

İlk Əvvəlki 1 2 3 4 5 6 7 8 Son