Kateqoriya: HEKAYƏLƏR

 

Heyvanlar üçün karvansara

Hekayəni yuxumdakı toğludan başlamalı idim; başlayıram da.“Toğlu” söylənəndə, əlimizi əlimizə sürtür, vəhşilər kimi dişlərimizi qıcayırıq: bəh, yeməli bir şey... Kosmosdan baxsaq, Yer kürəsini zərif bir toğlu qatının örtdüyünü görərik. Toy-yas zamanı

Atam və heykəllər

  (“Kirildən latına” layihəsi) Bakıya səfərlərimiz ancaq tətildən-tətilə olurdu. Vağzaldan tutmuş, qarşımıza çıxan mağazaların hamısına dəyər, ancaq hələ bir şey götürməzdik. Atam tələskənlik etməz, pulu “indidən korlamazdı”. Özlüyündə hansı mağaza

Lazım gələndə əsgər olanlar

(“Kirildən latına” layihəsi) Ev tikirlər. Axşamçağılar mənim evə dönməyim onların işinin axırına düşür. Pivə köşkü - arı pətəyi: çiyinləşir, “yoptuvaymat”laşırlar. Xoşuma gəlir bu. Nə qədər də fikirli olam, ordan keçəndə ürəyim açılır.İçlərindəki ar

Nəbinin hekayəti

Yox, Nəbinin qəlbi daşa dönüb. Teleqramın da nə cür nəhsini uçurdursan, kimi "ölüb" yazırsan, xeyri yoxdur. Öldür - oğul kimi gəlmərəm deyir. Hətta "eviniz yanıb" yazdılar, yenə gəlmədi. Onda camaat dik gəzən çağlarında Rusyətdə fırlanıb, xərifləyənd

Mələk

  Etibar Axundovun bədənində canilərdən yadigar çapıqlar qalmışdı; atəş açılanda silah fotoaparat kimi şaqqıldayır, ona göndərilən ölümlərin güllə yarası şəklində surəti alınırdı. İndi fincan dərinlikdə, nəlbəki yastılıqda; düz yola bənzər, ya da no

Heç kəsi öldürmək istəməyən

Bilmirdi, bu qorxaqlıqdır, ya igidlik: dünənki zəngdən sonra evdə bir kəsər axtarırdı ki, işə gedəndə özüylə götürsün. Ümidi gəldiyi iki mətbəx bıçağından birini seçməliydi. O üz - bu üzlərinə baxıb, itiliklərini əliylə yoxlayıb, dəstəklərini əlləşdi

Beş şəkil

  Bu qəzet inişil açılıbsa da, onun kompüterində cəmi beş şəkil ehtiyatı var. Əlhəmdülillah, çatır. Ehtiyac ödənir. Redaktor şadlığına şitlik edənlərdən deyil - "keçmişdə belə şey nə gəzirdi", deyir. O, keçmişdən bircə addım qabağa gedib dayanmışdı.

Əlverişli intihar hündürlükləri

Gecəni diri açır. Gün çıxanacan da dörd divar arasında dəli kimi gəzəcək. - Ay ata, şəhərdə də xoruz saxlayırlar ki! - bir səhər Solmaz İsrafilə sanki şad xəbər verdi. Elə bil ondan muştuluq istəyirdi. - Ay bərəkallah! Bə indiyəcən bilmirdin? -

Bacımın rəng duyğusu

Bacım hər iki-üç gündən bir mənə baş çəkir ki, sоnra оndan inciməyim. - Bə Qaçaq Nəbi gəlib çıхmadı? – özü də həyətə qədəm basar-basmaz sоruşacaq. Qaçaq Nəbi – yəni qardaşımız Səfər. - Yох, hələ sakitlikdi. Görünmür. Mən Mоskvadan gəlib, yоlüstü B

Müharibələr və ana

Yazıçı Qədir Mustafa müharibə görməyib: gah yaşı çatmayıb, getsin, gah da yaşı ötüb. Dünyanın ən yaxın müharibəsi qapısı ağzından 200 km uzaqda baş verib. Neylədiyindi, qızıl-qırmızı hamıya “müharibə iştirakçısıyam”, deyir. İnsan müharibənin bir tək

Hayıf, övlad da qocalır

O, Vahidlə belə danışmışdı: əmanəti verir, özü çəkilir qırağa. Paytaxta kimin xahişi ilə, kimin əmriylə düzələcəyini bilmir, heç bilmək də istəmir. Qorxur deyilənlərə inanmaz, ümiddən düşər. Tərs kimi də Vahid hər dəfə gözünü yumub, ağzını açır: vədə

Оt tayası ili

  Uşаqlıqdа çох əziyyət çəkənlər görmüşəm ki, ölməyib qаlаnı indi də çəkir. Əziyyəti əvvəl görən elə ахırаcаn görür. Оt yığımı vахtı Bilаl kişiylə qоnşu düşəndə, аtаm оnu, yа о, аtаmı, səkçədə gətirdikləri bumbuz suyа, yа nаnəli аyrаnа qоnаq еdərd

Qoca Məcnun

Onu öz adıyla yox, Məcnun kimi tanıyırlar. “Tanıyırlar” demək bəlkə düz çıxmaz da; millət Məcnunu tanıyır, bir vaxt onu səhnədə təcəssüm etdirmiş birisi kimi də bunu. Hüsnü həyatda qocaldıqca, teleekranlard

Qatilə didaktika dərsləri

  Bizim doqquzmərtəbənin görüm dairəsində yastı-yapalaq gecəqondular var. Sahibləri özlərindən hündür bu gecəqonduların qabağında - kiçik süfrə kimi həyətləri. Hər həyətin də diz gözü bərabəri - şiferdən-taxtadan çəpərləri. Burdakı ailələr siyahıyaa

Kurort zonasında müharibə

Rusiya qoşunları Gürcüstana girər-girməz, qoşunlardan azca uzun, bir az da enli torpaqlarda şəhərlər yanmağa başladı. Sanki qoşunlar kibritdilər, şəhərlər də - neft və neft məhsulları. Artıq rəngli televizorlarda dan yeri və qürubun qatı-qırmızı günə